بهار و گل طرب انگيز گشت و توبه شكن              به شادي رخ گل بيخ غم ز دل بر كن

رسيد باد صبا غنچه در هوا داري                       ز خود برون شد و بر خود دريد پيرهن

طريق صدق بياموز از آب صافي دل                   به راستي طلب آزادگي ز سرو چمن

ز دستبرد صبا گرد گل كلاله نگر                  شكنج گيسوي سنبل ببين به روي سمن

عروس غنچه رسيد از حرم بطالع سعد         به عينه دل و دين مي برد به وجه حسن

صفير بلبل شوريده و نفير هزار                          براي وصل گل آمد برون ز بيت حزن

حديث صحبت خوبان و جام باده بگو                      بقول حافظ و فتوي پير صاحب فن

حافظ شيرازي